مناظر اورامان، زریوار

سلامی شه و بیدارانی بی قه رار ، خه رابات نشینانی دلدار، که شکول له پیلانی به دیار، بـه هه شت فـروشانی سه رمایه دار، له ئیـوه ی دلسوزی بازاری خاسان و راسان .

 شایه د به و رایه حه ی روح پــه روه ره ی یـــه ک د ل و یـه ک کراسه بـشکی تاسه و(بیت الاحزانی ) ئــه م چه رخه چـه وا شه مان، به تیشک و لیشکی رحمة للعالمین بو رووناک  بکا .

یه هودای مه عزور له قافله ی که نعان

بــیــژه قــا فله که ت بی بو کوردســـتان

(یوسف)ی کمان هه س وه ک برای ئی وه

مينـهای نـــبووه ت ، هــه مـوی ها پـــی وه

ئــیمـه نایــژین ، هـــا وبـــــه نـده کـانی

ئه لــین مـوو به مـوو  یــو سفي سا نی

چــــه ن  ( لا تثریبَ ) ی تـــــومار کراوه

به یومنـی سوننه ت ( رسـول الله ) وه

بیــن بـــو خاکی پاک صاحـيـب که مالان

ميحوه ری نووری زومـره ی عـه ودالان

زه وی حاســل خــیز لــه فــه يـزي بـاري

لیشــا و بــه ره که ت ســاری و جــاری

لــه جه زیره ی وان هــه تــا شاره زوور

مــــولکی موکریان باشوور و بــــاکـوور

دامـــانی شاهـــو ؛ ته ته و کــــوسالان

بـــه دل و  زوان حــه زره ت ئه لا لان

خانــه واده ی زور ســوران و گـــوران

نه فسـی ئه ممـاره و شه یتانیان توران

شیـخی ئامــدی و عــــه لی  هــه کاری

یـــا ( ابــــو الوفــای ) نــیـرگسه جاری

شیـخ ئیسی و موسی  ئا لی به رز نـجی

به نه قشه ی حه زره ت ده ریدا  گه نجی

حه لقه ی حزوری ( ده ینه وه ریه کان)

لــــه عه لایقی  عا لـــه م بــــه ریـه کا ن

(خه واسی هه ولیر ) ( پیران هه وراما ن)

کورده واري يــان   کــرده نــــوور بـــاران

(شازلیه کانی ) چه م کــــــه لا تــه رزا ن

ئــا شنای ( لاهوت ) خیل پا یـه بـه رزان

ئه هلی نه زه ری( ژاوه رو) و(مای ده شت)

بنگای  ته ئییدی  گــوزه رگای به هه شت

( ابنُ الهــدایـه ) ( کا بـله سوور ) مـــا ن

زيكر و یاد یان  جـــه واز حوزور مــــا ن

( خِـتامُهُم مِسـْـک ) ئـــالی  عـــوسمانی

بــــژی کوردستان ، عــيــلم و عيــرفــــانی

پــــر به بــالاتان  مــه ردی ( ذوالقـَـرنَـیـن )

مه جلیس نشیـنان ره مزی که ین وبه یــن

ئــه مـه  سه رفه سلی عیــرفانی کـورده

ئا خو چه ن باب و چه ن فه رعی  ورده

بـــو گه ردی پاتان ؛  چاوم موشته ری

خــوزگه به و خاکه ی پاتان نـا سه ری

ره حمه ت له روحی به رزی( فه نایی)

بــه( شــا ) ده ردی خوی کرده ده وایی

شا  چـه  شا  یه عـنی  (أحسنُ الخـَلَف)

دیــده و گــوزیـــده ی  (أکـــرم الَّسلَف )

ماديــحش مه گه ر ئه هلی نــه زه ر  بــو

گوشی  جه ئه وساف ئه و بـا خه به ربو

وه رنه هه زاران (میرزای هه ورامی)

که م و کورت ماچو (وصفه السّامی )