بسمه تعالی
نفت کش های عراقی فرصت یا تهدیدی برای جان و مال مردم مریوان
(کاربران گرامی: لطفاً مطالب را با دقت مطالعه و در این باره اظهار نظر و راهکار منطقی ارائه دهید، خواهشمندیم از توهین به مسئولین خودداری فرمایید).
اهمیت روز افزون صنعت گردشگری موجب شده است تا نظر محققین علوم مختلف انسانی- اجتماعی را به خود جلب کند. از این جهت هر یک از آنها به طریقی سعی دارند تا با بینش های علمی خود، رهنمودهای مناسب را در جهت رشد و توسعه آن ارائه دهند. در این میان می توان گفت که در قالب یک نگرش سیستمی و بر اساس رابطه ی علی، نه تنها گردشگری به واسطه عملکرد خود زمینه ساز توسعه و رشد اقتصادی شهرها می گردد، بلکه یک شهر سالم و توسعه یافته نیز با فراهم سازی ساختارهای مورد نیاز می تواند زمینه جذب بهتر و بیشتر گردشگر و بهره مندی از مزایای اقتصادی آن را فراهم نماید.
وضعیت راهها از عوامل موثر در توسعه گردشگری هر منطقه محسوب می شود. گردشگری به طور کلی پس از انقلاب صنعتی با متکامل شدن شبکه های حمل و نقل و ارزان شدن آن، رونق خاصی به خود می گیرد، لذا سرمایه گذاری و احداث راهها با معیار و استانداردهای بین المللی، از مواردی است که توجه به آن ضرورت دارد.
شهرستان مرزی مریوان واقع در استان کردستان به دلیل مرزی بودن و برخورداری از توانمندیهای مختلف طبیعی از قدیم الایام مورد توجه گردشگران به ویژه کردشگران داخلی بوده است. بر اساس یافته های حاصل از تحقیقات مختلف و نظر سنجی های صورت گرفته، بیش از 70 درصد از آنها هدف از مسافرت خود به شهرستان مریوان را انگیزه خرید عنوان نموده اند. بر اساس آمارهای اخذ شده از اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان مریوان، بیش از 500 هزار نفر در شش ماهه اول سال 1388 از شهرستان مریوان دیدن کرده و همانطور که در بالا ذکر گردید، اکثریت آنها فقط بخاطر خرید به این شهرستان سفر کرده اند. اگر بخواهیم بر وضعیت اقتصادی مردم منطقه مریوان مروری داشته باشیم، می توان گفت همانند قانون طبیعت که بطور زنجیره ای از همدیگر تغذیه می نمایند، زندگی مردم منطقه مریوان نیز از این قانون تبعیت می کند. در توضیح این سخن باید گفت که تمامی مردم منطقه (بجز کارمندها، فرزندان شهید، ایثارگران و به تعبیری بجز کسانی که از دولت حقوق دریافت می کنند) یه جورایی به مرز وابسته هستند، چرا که شهرستان مریوان فاقد هر گونه کارخانه یا کارگاهی که بتواند حداقل 100 نفر را به خود جذب نماید می باشد. با این تفاسیر:
وضعیت درآمدی مردم منطقه چگونه است؟
منبع درآمد آنها چیست؟
ماهیانه چقدر درآمد دارند؟
در چند ماه اخیر با بسته شدن کامل مرز، مردم در تنگنا قرار گرفته اند. بر اساس یافته های حاصل از نظرسنجی مغازه داران، تعداد مسافران نسبت به شش ماه اول سال و در مقایسه با سال 1387 در همین موقع، یک ششم ارزیابی کرده اند. علاوه بر این، محدودیتهای بازرسی شهرستان سروآباد که گاهاً حتی به یک دستگاه تلویزیون هم گیر دادند و با نوشتن این مطلب که مسافران گرامی لطفاً اجناس قاچاق نخرید باید افزود. با این تفاسیر:
به نظر شما مردم منطقه باید چکار کنند؟
تمامی مطالب فوق را اگر نادیده بگیریم،رفت و آمد 60 هزار دستگاه تریلر نفت کش عراقی که در ماه از طریق مرز باشماق مریوان وارد ایران شده و نفت خام را به استان اراک رسانده باید افزود. بر اساس مشاهدات عینی ماهانه علاوه بر کامیونها و تریلرهای ایرانی، حدود 60 هزار دستگاه نفت کش عراقی از جاده مریوان- سنندج که خطرناک ترین جاده ایران است، تردد می نمایند. تریلرهای عراقی در قالب کاروانهای 20 الی 30 دستگاه به دنبال هم انگار در یک مراسم عروسی در جاده تردد می نمایند و عبور و مرور را برای سایر خودروها سخت نموده اند و اگر کسی گذرش به جاده مریوان- سنندج افتاده باشد می داند که عرض و حریم جاده چقدر است؟
بر اساس گفته های مردم، فاصله مریوان تا سروآباد که 25 کیلومتر می باشد حدود 1.5 ساعت به طول خواهد انجامید در صورتیکه این فاصله را 20 الی 30 دقیقه می توان طی کرد!!!!!
با توجه به به پیچ و خم بودن جاده و عدم آشنایی رانندگان عراقی، هر روز ما شاهد تصادف با خودروهای منطقه هستیم چه بسا بیشتر آنها توی دره سرازیر یا اینکه با قیچی کردن جاده، خودروهای مسافرین را از جاده منحرف و باعث مرگ آنان می شوند!!!!!!
به نظر شما فواید عبور تریلرهای عراقی از منطقه مریوان چیست؟ چه فایده ای برای مردم و منطقه دارند؟
آیا جان مردم منطقه، مهمانان و مسافران از نفت مهمتر نیست؟
هنگامی که تریلرهای عراقی خودرو مسافران را از جاده منحرف می کنند و فرار می کنند با کدام قانون و چطور می شود جلوی آنها را گرفت؟!!!! نحوه جریمه تخلف آنان به چه صورت است؟؟؟؟!!!!!!
آیا جاده مریوان- سنندج برای کامیون یا تریلر ظرفیت سرعت 120 کیلومتر در ساعت را دارد!!!! وقتی از یک دستگاه سمند یا پژو اون هم از سمت راست خودرو سبقت بگیرد و با شکستن آینه آن فرار کند؟
یک نکته جالب: ظرفیت تمامی نفت کشهای ایران 32000 لیتر می باشد و در مقابل ظرفیت نفت کشهای عراقی از 36000 هزار لیتر گرفته تا 46500 لیتر هم می رسد. آیا جاده های کشور این ظرفیت را تحمل می کند؟؟؟!!!! با این وزن چرا اجازه ورود و عبور به آنها داده می شود؟؟!!!!
آیا عبور این کامیونها بجز صرف هزینه جهت بازسازی مجدد جاده ها و خراب نمودن آسفالت، درآمدی عاید منطقه می نمایند؟ هزینه ای که مردم منطقه باید به صورت عوارض آن را بپردازند!!! از طرفی ایا با آن پول نمی توان بهتر به منطقه رسیدگی کرد و در توسعه منطقه سهیم بود!!!!
به نظر شما مسئول کیست؟چه کسی باید پاسخگو باشد؟
راه حل چیست؟
با توجه به نوشته های فوق؛ آیا گردشگر یا مسافری جرأت می کند به منطقه سفر کند؟
آیا این حق ما نیست بپرسیم چرا باید اینطور باشد؟
اگر بخواهیم سوال مطرح نماییم، شاید بیش از یکصد سوال قابل طرح باشد، کاش می شد با مسئولان ذی ربط در جلساتی به حل این معضل پرداخت!!!!
(تمامی نوشته های فوق بر اساس واقعیت بوده و هدف از بیان آن فقط حفظ جان و مال مسافران و مهمانانی که به منطقه سفر می کنند می باشد و هیچ مسئولی نمی تواند حتی یک حرف از حرفهای فوق را تکذیب کند. از تمامی مسئولان خواهشمندیم در این زمینه اقدام جدی از خودشان بروز دهند.)
با تشکر
مردم شریف منطقه مریوان و سروآباد
نمایی از عبور کاروان نفت کشهای عراقی

